Coraz bardziej odkrywamy, jak intensywnie Bóg przemawia przez czasy i pory. Miesiące w kalendarzu hebrajskim są jak Boży oddech, wytyczający rytm funkcjonowania świata. Ten rytm zaczyna pulsować także i w naszym osobistym życiu.
Miesiąc Bożych instrukcji
Miesiąc Szwat jest jedenastym miesiącem biblijnego roku. To czas, w którym czuć już wyraźnie przygotowania do nowego początku, jaki nadchodzi wraz z pierwszym miesiącem roku – miesiącem Nisan.
Kiedy po 40-letniej wędrówce Izraelici dotarli do kresu swojej podróży, zatrzymali się przed rzeką Jordan. Mojżesz wiedział, że nie jest mu dane przekroczyć nurt rzeki i postawić stopę na Ziemi Kanaan. Z tą świadomością przemówił do ludu, który był tuż przed osiągnięciem Bożej Obietnicy. Jego słowa są esencją jego życiowej misji powierzonej mu od Boga; swoistego rodzaju testamentem, jaki pozostawił po sobie dla tych, którzy objąć mają Ziemię Obiecaną. To słowa na wagę złota, a nawet więcej – to wskazówki, które pomóc miały Izraelitom utrzymać w posiadaniu dane im dziedzictwo. Mojżesz zaczął przemawiać do Izraela pierwszego dnia jedenastego miesiąca – miesiąca Szwat. Tym rozpoczyna się ostatnia z pięciu ksiąg Tory – Księga Powtórzonego Prawa.
W czterdziestym roku, jedenastym miesiącu, pierwszym dniu miesiąca powiedział Mojżesz Izraelitom wszystko, co mu Pan dla nich zlecił. Pwt 1,3 [BT]
A teraz, Izraelu, słuchaj praw i nakazów, które uczę was wypełniać, abyście żyli i doszli do posiadania ziemi, którą wam daje Pan, Bóg waszych ojców. Nic nie dodacie do tego, co ja wam nakazuję, i nic z tego nie odejmiecie, zachowując nakazy Pana, Boga waszego, które na was nakładam. Patrzcie, nauczałem was praw i nakazów, jak mi rozkazał czynić Pan, Bóg mój, abyście je wypełniali w ziemi, do której idziecie, by objąć ją w posiadanie. Strzeżcie ich i wypełniajcie je, bo one są waszą mądrością i umiejętnością w oczach narodów, które usłyszawszy o tych prawach powiedzą: «Z pewnością ten wielki naród to lud mądry i rozumny». Bo któryż naród wielki ma bogów tak bliskich, jak Pan, Bóg nasz, ilekroć Go wzywamy? Któryż naród wielki ma prawa i nakazy tak sprawiedliwe, jak całe to Prawo, które ja wam dziś daję? Pwt 4,1-2.5-8 [BT]
Gdy Mojżesz skończył wygłaszać wszystkie te słowa do całego Izraela, rzekł do nich: «Weźcie sobie do serca te wszystkie słowa, które ja wam dzisiaj ogłaszam, nakażcie waszym dzieciom pilnie strzec wszystkich słów tego Prawa. Nie jest ono bowiem dla was rzeczą błahą, bo jest waszym życiem i dzięki niemu długo żyć będziecie na ziemi, do której idziecie przez Jordan, aby ją posiąść». Pwt 32, 45-47 [BT]
Wydarzenie to w pewien sposób definiuje charakter miesiąca Szwat: jest to miesiąc, w którym odbieramy Boże wskazówki w oczekiwaniu na wypełnienie się Jego obietnic w naszym życiu. Właśnie teraz jest czas na przyjęcie i praktykowanie instrukcji życia na miarę rzeczywistości, w której być może jeszcze nie chodzimy, na którą czekamy, którą – jak Izraelici – oglądamy zza rzeki. Ten miesiąc jest czasem napełniania się Bożą mądrością, która zapewni nam bezpieczeństwo i pozwoli odnaleźć się i ostać w miejscu przygotowanym nam przez Boga. To czas ugruntowywania się w tożsamości wynikającej z powołania.
Miesiąc sprawiedliwości
Hebrajską literą powiązaną z miesiącem Szwat jest Cadi [צ]. Litera ta odpowiada słowu cadik, czyli sprawiedliwy, symbolizując duchowy wysiłek w dążeniu do świętości i sprawiedliwości. Przymiotnik ten wyraża zgodność ze standardami Bożego Prawa. Cadik to ktoś, który uosabia pierwotną Bożą koncepcję istoty ludzkiej – człowiek według Bożej myśli! Cadik jest całkowicie oddany Bogu w posłuszeństwie, wypełnia Boże przykazania i podąża wyznaczoną przez Boga drogą. Sprawiedliwość i posłuszeństwo są ze sobą bardzo ściśle powiązane.
Jakże ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia, a mało jest takich, którzy ją znajdują! Mt 7,14 [BT]
Biblia mówi, że sprawiedliwy jest jak drzewo zakorzenione w Bożych wskazówkach. Psalm 1 porównuje człowieka sprawiedliwego, który ma upodobanie w Prawie Bożym, do drzewa zasadzonego nad życiodajną wodą – wydaje ono owoc w swoim czasie, a liście jego nie więdną.
Szczęśliwy mąż, który nie idzie za radą występnych,
nie wchodzi na drogę grzeszników i nie siada w kole szyderców,
lecz ma upodobanie w Prawie Pana, nad Jego Prawem rozmyśla dniem i nocą.
Jest on jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą, które wydaje owoc w swoim czasie, a liście jego nie więdną: co uczyni, pomyślnie wypada.
Nie tak występni, nie tak: są oni jak plewa, którą wiatr rozmiata.
Toteż występni nie ostoją się na sądzie ani grzesznicy – w zgromadzeniu sprawiedliwych,
bo Pan uznaje drogę sprawiedliwych, a droga występnych zaginie.
Ps 1 [BT]
Podobne porównanie czyni Psalm 92:
Sprawiedliwy zakwitnie jak palma, rozrośnie się jak cedr na Libanie.
Zasadzeni w domu Pańskim rozkwitną na dziedzińcach naszego Boga.
Wydadzą owoc nawet i w starości, pełni soków i zawsze żywotni,
aby świadczyć, że Pan jest sprawiedliwy, moja Skała, nie ma w Nim nieprawości.
Ps 92,13-16 [BT]
To bardzo ciekawe, zważywszy na fakt, że 15 dnia miesiąca Szwat przypada ustanowione przez rabinów święto Tu Bi-Szwat (z hebr. piętnasty dzień miesiąca Szwat).
Miesiąc troski o korzenie
Podstawę święta Tu Bi-Szwat stanowi nakaz Boga dany Izraelitom obejmującym Ziemię Kanaan. Kiedy po osiedleniu mieli oni zacząć uprawiać ziemię i sadzić drzewa owocowe, przez trzy pierwsze lata owocowania danego drzewa nie mogli spożywać jego owoców. W czwartym roku owoce tego drzewa miały być poświęcone na chwałę Bogu. Dopiero w piątym roku owocowania wolno było je spożywać (zob. Kpł 19,23-25). Dla łatwiejszego zapamiętania wieku sadzonych drzew ustalono symboliczny dzień ich „urodzin” – jest to właśnie 15 dzień miesiąca Szwat, nazywany także Nowym Rokiem Drzew! Zgodnie z tradycją żydowską, Tu Bi-Szwat wyznacza początek wiosny – moment, w którym życiodajne soki drzew ruszają i zaczyna się niewidzialny na zewnątrz proces wychodzenia z zimowego marazmu. To proces, który w przyszłości zamanifestuje się w zieleni, kwiecie i owocach.
Tym, co kluczowe jest dla życia drzewa, jego wzrostu i owocowania, jest dobry i mocny system korzeniowy. To przez korzenie dostarczana jest do całej rośliny życiodajna woda. Tą wodą – w naszym duchowym obrazie człowieka sprawiedliwego – jest Boże Słowo, Jego Prawo, Tora.
Tora – podobnie jak woda – jest źródłem życia i oczyszczenia. Zakorzenienie w Bożym Słowie jest fundamentalne dla naszego życia i naszej kondycji. Miesiąc Szwat stanowi zaproszenie do zwrócenia szczególnej uwagi na własne korzenie i troski o dobre zakorzenienie się w Bożym Słowie.
Temat korzenia dostaje dodatkowego wymiaru, kiedy rozpatrujemy go w kontekście obrazu drzewa oliwnego z 11 rozdziału Listu do Rzymian. Tam Apostoł Paweł przyrównuje wierzących z pogan do dziczek oliwnych wszczepionych (wbrew naturze) w szlachetne drzewo oliwne, Izrael. Dzięki temu zabiegowi dziczki te są na równi z innymi gałęziami (czyli wierzącymi z Żydów) złączone z tym samym korzeniem – dzięki temu czerpać mogą soki oliwne. Miesiąc Szwat jest zatem szczególnym czasem skupienia na żydowskich korzeniach wiary w Jeszuę. To zaproszenie do upewnienia się, czy rzeczywiście w naszych żyłach płynie sok oliwny owej szlachetnej oliwki.
Miesiąc dzielenia się Słowem Bożym
Każdemu miesiącowi hebrajskiemu odpowiada określony znak zodiaku[1]. Dla miesiąca Szwat jest to Wodnik. Wodnik wizualizowany jest jako postać mężczyzny wylewającego z wiadra wodę. Rebecina Tziporah Heller, wykładowca w Neve Yerushalayim College w Jerozolimie, uznana za jednego z najlepszych pedagogów w dzisiejszym świecie żydowskim, w swoim artykule na temat miesiąca Szwat[2] stwierdza, że misją narodu żydowskiego jest służyć jako takie duchowe wiadro dla wylewania duchowej wody poprzez udostępnienie nauczania Tory całemu światu.
[1] Odnosząc się do gwiazdozbiorów zodiakalnych w żaden sposób nie promujemy astrologii i korzystania z horoskopów. Nie podzielamy przekonania, jakoby ciała niebieskie miały wpływ na życie ludzkie. Ciała niebieskie, a więc Słońce, Księżyc i gwiazdy, zostały stworzone jako ZNAKI dla nas. Dobrze oddaje to tłumaczenie Biblii Warszawskiej: „Potem rzekł Bóg: Niech powstaną światła na sklepieniu niebios, aby oddzielały dzień od nocy i były znakami dla oznaczania pór, dni i lat!”. I jako znaki właśnie chcemy je odczytywać.
[2] T. Heller, Duchowe znaczenie hebrajskiego miesiąca Szwat; https://aish.com/the-spiritual-significance-of-the-hebrew-month-of-shvat/; dostęp: 19.01.2026.
Towarzyszący miesiącowi Szwat Wodnik niech będzie także i dla nas zaproszeniem do bycia naczyniem w rękach Boga, którym będzie On mógł posłużyć się, aby wylewać Swoje Słowo dla innych. Czujmy się zachęceni, by w tym czasie błogosławić ludzi wokół nas mądrością Bożego Słowa.
Seder na Tu Bi-Szwat
15,00zł
Seder na Tu Bi-Szwat, czyli jak symbolika zawarta w domowej celebracji Tu Bi-Szwat może inspirować wierzących w Jezusa do owocnego życia to krótki przewodnik, pomocny w przeżyciu świątecznej kolacji związanej z celebracją święta Tu Bi-Szwat przygotowany w formie pliku pdf do pobrania.
Przewodnik przybliża podstawy żydowskiego święta Tu Bi-Szwat i jego rozumienie w kontekście wiary w Jezusa oraz pomaga w przygotowaniu świątecznej kolacji. Prowadzi krok po kroku przez symboliczne elementy posiłku i inspiruje do owocnych refleksji opartych na fragmentach biblijnych.
Zatem zasiądźmy do uroczystej kolacji z okazji święta Tu Bi-Szwat. Niech nas uczy, jak obficie owocować dla Królestwa Bożego!
