Coraz bardziej odkrywamy, jak intensywnie Bóg przemawia przez czasy i pory. Miesiące w kalendarzu hebrajskim są jak Boży oddech, wytyczający rytm funkcjonowania świata. Ten rytm zaczyna pulsować także i w naszym osobistym życiu.
Wyjątkowość miesiąca Tiszri przejawia się na wiele sposobów, także i w tym, że jest to jednocześnie siódmy i pierwszy miesiąc roku. Siódmy, ponieważ zgodnie z Bożym poleceniem miesiąc Nisan ma być dla nas pierwszym miesiącem roku:
Miesiąc ten będzie dla was początkiem miesięcy, będzie pierwszym miesiącem roku!
Wj 12,2
W miesiącu Nisan miało miejsce wyprowadzenie Izraelitów z niewoli egipskiej i przejście przez Morze Czerwone – to był początek historii Izraela, jako cieszącego się wolnością ludu Bożego. W miesiącu Nisan miała miejsce śmierć i zmartwychwstanie Jeszuy – to jest początek naszej tożsamości, jako mających swe uczestnictwo w wolności i chwale dzieci Bożych. Nisan wyznacza nasz punkt startowy – podstawę, na której budujemy – miesiąc po miesiącu – całe nasze jestestwo.
Miesiąc Pełni
Tiszri jest więc siódmym miesiącem, a 7 jest liczbą szczególną w biblijnym rozumieniu. To symbol doskonałości, świętości, pełni. Często określa coś, co nie należy do ziemskiego, lecz Boskiego porządku. Będąc sumą boskiej liczby 3 i ziemskiej liczby 4 wyraża obietnicę o życiu w pełnej jedności i bliskości z Bogiem. To wyraz doskonałości pełni, do jakiej Bóg pragnie doprowadzić nasze życie i nas samych. To właśnie w tym miesiącu przeżywamy święta jesienne (Jom Teruah, Jom Kipur, Sukkot), których wypełnienia oczekujemy wraz z powtórnym przyjściem Jeszuy. Tiszri jest zatem zapowiedzią czasu pełni zbawienia; celu, do którego zmierzamy.
Głowa miesięcy
Jednocześnie (jak wspomnieliśmy) Tiszri jest też pierwszym miesiącem, ponieważ wraz z nim rozpoczyna się nowy rok w kalendarzu hebrajskim. Określany jest mianem Rosz Haszana, co znaczy „Głowa Miesięcy”. Symbolika głowy wskazuje na źródło i przyczynę. To co wydarzyło się w Nisan ma swoją przyczynę w Tiszri. Innymi słowy: wyzwolenie dokonane dla nas w Krzyżu i Zmartwychwstaniu Jeszuy, dokonane zostało >>ze względu na<< oraz >>dla<< całkowitego i doskonałego zjednoczenie z Bogiem, którego nadzieja osiągnięcia wiąże się z paruzją. Jest więc miesiąc Miesiąc Tiszri wskazuje więc w pewien sposób na sens i powód zbawczych wydarzeń.
Miesiąc powrotu do Początku
Bardzo ciekawym jest fakt, że hebrajski zapis nazwy miesiąca Tiszri stanowi niemal lustrzane odbicie słowa reszit, które oznacza „początek”. Jest więc w nazwie tego miesiąca pewna zapowiedź powrotu do początku – do pierwotnego zamysłu Boga względem człowieka, pierwotnej niczym niezmąconej komunii Boga z człowiekiem; do rzeczywistości Raju.
Miesiąc wizji
Zgodnie z tradycją pierwszy dzień miesiąca Tiszri jest rocznicą szóstego dnia stworzenia. Wraz z zaistnieniem ludzkiej świadomości, która zdolna była zobaczyć materialną rzeczywistość i uwielbić jej Stwórcę, zaczął być także postrzegany i mierzony ten wymiar jej egzystencji, jaką jest czas. Kolejna cyfra odmierza lata liczone od dnia stworzenia człowieka.
Znamiennym jest, że rok hebrajski rozpoczyna się dwoma ostatnimi dniami stworzenia: stworzeniem człowieka i Szabatu, a kończy natomiast pięcioma dniami stworzenia, obejmującymi świat fizyczny, materialny. Człowiek jako istota wyższa o właściwych tylko sobie cechach wykraczających poza biologiczną definicję, takich jak rozum, moralność i duchowość, oraz Szabat, będący przedsmakiem Olam Haba, wskazują na wyżyny ludzkiej egzystencji i jej ostateczny cel.
To nie jest przypadek, a strategiczne przesłanie.
Taki układ kalendarza uczy bardzo ważnej zasady, która wywraca piramidę Maslowa do góry nogami! Mamy rozpoczynać rok nie od troski o przetrwanie, nie od próby zabezpieczenia potrzeb biologicznych i finansowych, ani nie od budowania własnego poczucia bezpieczeństwa, a od wizji! Z początkiem roku mamy wejrzeć w głąb siebie, aby nasz wzrok spotkał się ze wzrokiem Boga – mamy zobaczyć siebie w taki sposób, w jaki On nas widzi. Mamy znaleźć odpowiedź na pytanie „kim mam być?”, „kim chcę być?”. I przeżyć otwierający się rok jako realizację owej wizji. Niższe sfery naszej egzystencji mają podporządkować się tej wizji, dostosować do niej. Nie odwrotnie.
Tego uczy nas hebrajski kalendarz.
Nie troszczcie się więc zbytnio i nie mówcie: co będziemy jeść? co będziemy pić? czym będziemy się przyodziewać? Starajcie się naprzód o królestwo Boga i o Jego sprawiedliwość, a to wszystko będzie wam dodane.
Mt 6,31.33
Miesiąc wejścia w służbę
Każdemu miesiącowi tradycja żydowska przypisuje określoną literę alfabetu hebrajskiego, która w pewien sposób wyraża charakter danego miesiąca. Miesiąc Tiszri reprezentuje litera lamed. To jedyna litera w alfabecie hebrajskim, która wykracza w górę ponad linię pozostałych liter! Dosłownie tak, jakby chciała sięgnąć Nieba i sprowadzić stamtąd w rzeczywistość ziemską niebiańską wizję. Wyraża potencjał wzniesienia się na największe duchowe wyżyny.
Litera lamed posiada wartość liczbową 30, a 30 symbolizuje dojrzałość do podjęcia funkcji przywódczych, liderskich. Kiedy naród żydowski wędrował po pustyni, do noszenia elementów Miszkanu wyznaczeni byli ci spośród lewitów, którzy byli w wieku od 30 do 50 lat. Są to najpotężniejsze lata człowieka. Faktyczna moc, aby zacząć przekształcać świat, zaczyna się, gdy kończymy 30 lat. Jeszua miał 30 lat, gdy rozpoczął publiczną działalność.
Sam zaś Jezus rozpoczynając swoją działalność miał lat około trzydziestu.
Łk 3,23
Tiszri jest więc w jakiś sposób wezwaniem do stanięcia w gotowości do posługi. Wyznacza czas, aby otworzyć usta i głośno wyrażać serce Boga. A znajomość serca Boga możliwa jest do osiągnięcia wyłącznie poprzez oddanie Mu siebie.
Miesiąc świadomości przynależności
Litera przypisana poprzedzającemu Tiszri miesiącowi Elul to jud. Miesiąc Elul jest miesiącem teszuwy – powrotu do Boga, Jego planu, zamiarów, Jego wizji. To czas zbliżenia się do Jego serca. Miesiąc Tiszri wraz z całą istotą świąt jesiennych wyraża nadzieję i obietnicę całkowitego i doskonałego pojednania z Bogiem. Kiedy litery obu tych miesięcy zestawimy razem, otrzymamy słowo li (לִי), co znaczy „mój”. Tiszri to czas, aby stać się całkowicie oddanym Bogu, wydzielonym dla Niego, przeznaczonym Mu. Te litery są jednocześnie odpowiednio pierwszą i ostatnią literą słowa Izrael. Wyrażają w ten sposób fakt, że Izrael został stworzony Bogu na własność.
Miesiąc pożycia małżeńskiego
Obraz miłości oblubieńczej to piękna ilustracja relacji łączącej Boga z Jego ludem wybranym, Izraelem. O ile Elul związany jest z trzecim wersetem szóstego rozdziału Pieśni nad Pieśniami: Jam miłego mego, a mój miły jest mój – i w ten sposób wyraża czas, kiedy Oblubienica zbliża się do swojego Oblubieńca w intymnej relacji, aby stać się Jednym Ciałem, o tyle Tiszri w tradycji żydowskiej reprezentowany jest przez inny werset tej księgi: Lewa jego ręka pod głową moją, a prawica jego obejmuje mnie (Pnp 2,6; Pnp 8,3). Tiszri związany jest z pożyciem małżeńskim i intymną relacją między mężem a żoną.
Podczas gdy miesiąc Elul jest miesiącem cudownego połączenia, zauroczenia i zakochania, miesiąc Tiszri jest dopełnieniem związku.
Święto Jom Kippur jest postrzegane jako zawarcie małżeństwa, a siedem dni święta Sukkot symbolizuje tradycyjne żydowskie siedmiodniowe uroczystości weselne. Potem wszyscy goście wracają do domu, a Bóg i Jego lud łączą się jako małżeństwo, rozpoczynając wspólne życie.
Miesiąc dotykania istoty
Przypisany miesiącowi Tiszri zmysł to dotyk. Tiszri to miesiąc duchowego „dotyku”. Istnieje pięć podstawowych zmysłów: wzrok, słuch, smak, węch, dotyk. Kiedy widzimy kogoś lub kiedy słyszymy czyjś głos, nie wchodzimy w rzeczywisty kontakt z tym kimś, kogo postrzegamy za pomocą wzroku lub słuchu. Ale kiedy kogoś dotykamy, możemy poczuć jego istnienie. Tak więc zmysł dotyku stawia nas w bezpośrednim kontakcie z istotą kogoś. Miesiąc Tiszri jest czasem dotykania istoty samego Boga – relacji tak bliskiej i intymnej, że wręcz namacalnej.
Miesiąc płodności
Plemieniem reprezentującym miesiąc Tiszri jest plemię Efraima. Efraim jest młodszym synem Józefa, który otrzymał od Jakuba (Izraela) błogosławieństwo pierworodnego.
Imię Efraim oznacza „przynosić dobry owoc”, „być płodnym” lub „podwójna płodność”. Imię to pochodzi od akronimu wyprowadzonego z pierwszego przykazania Boga danego człowiekowi w dniu jego stworzenia (אֶפְרַיִם): „Bądźcie płodni i rozmnażajcie się” (Rdz 1,28).
וַיְבָרֶךְ אֹתָם אֱלֹהִים וַיֹּאמֶר לָהֶם אֱלֹהִים פְּרוּ וּרְבוּ וּמִלְאוּ אֶת הָאָרֶץ וְכִבְשֻׁהָ
Efraim reprezentuje moc prokreacji w związku małżeńskim. A więc miesiąc Tiszri jest miesiącem rodzenia owocu wypływającego z intymnej relacji z Bogiem.
***
Fakt, że miesiąc Tiszri jest „głową” sprawia, że w pewien sposób nadaje on ton całemu rozpoczynającemu się rokowi, wyznacza kierunek, ustawia na określonych torach. Podobnie jak Szabat (siódmy dzień) jest kulminacją tygodnia, tak i Tiszri (siódmy miesiąc) jest kulminacją całego roku – przyczyną i celem jednocześnie.
